गीता मार्ग · 17.15
वाणीची मधुरता
अनुद्वेगकरं वाक्यं सत्यं प्रियहितं च यत्। स्वाध्यायाभ्यसनं चैव वाङ्मयं तप उच्यते॥
भगवद्गीता 17.15 चा अर्थ काय?
जे इतरांना त्रास देत नाही, जे सत्य आहे, प्रिय आहे आणि हितकारी आहे असे बोलणे, त्याचबरोबर धर्मग्रंथांचा अभ्यास करणे—हीच वाणीची तपस्या म्हणतात.
गीता 17.15 दैनंदिन जीवनात कशी अमलात आणावी?
आपले शब्द एखाद्याची जखम भरू शकतात किंवा एखाद्याला खोल जखम देऊ शकतात. विचार न करता बोलणे अशांती आणते. हा श्लोक आपल्याला शब्दांचा विचारपूर्वक आणि करुणेने वापर करायला शिकवतो.
कृष्णाची शिकवण
श्रीकृष्ण सांगतात की वाणीची खरी तपस्या केवळ मौन राहण्यात किंवा बाह्य दिखाव्यात नाही. जे सत्य आहे, प्रिय आहे, हितकारी आहे आणि कोणालाही अनावश्यक वेदना किंवा त्रास देणार नाही असे बोलणे—हीच वाणीची खरी तपस्या आहे. त्याचबरोबर धर्मग्रंथांचा नियमित अभ्यास करणे आणि त्यातून मिळालेल्या ज्ञानाचा जीवनात सराव करणे हाही या तपस्येचा महत्त्वाचा भाग आहे.
संकल्प
मी प्रत्येक परिस्थितीत सत्य, मधुर आणि हितकारी वाणी बोलण्याचा प्रयत्न करतो. माझ्या शब्दांनी इतरांचे कल्याण व्हावे, त्यांच्या हृदयाला शांती आणि शीतलता मिळावी तसेच माझी वाणी कोणालाही अनावश्यक त्रास देऊ नये.
सूचना किंवा अभिप्राय द्या · 17.15