गीता मार्ग · 2.20
अविनाशी अस्तित्व
न जायते म्रियते वा कदाचि न्नायं भूत्वा भविता वा न भूयः। अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो न हन्यते हन्यमाने शरीरे॥
भगवद्गीता 2.20 चा अर्थ काय?
आत्मा कधीही जन्म घेत नाही आणि कधीही मरत नाही. हा अजन्मा, नित्य, शाश्वत आणि पुरातन आहे. शरीराचा नाश झाला तरी याचा नाश होत नाही.
गीता 2.20 दैनंदिन जीवनात कशी अमलात आणावी?
आपले अस्तित्व कधीच संपत नाही. ज्याला आपण मृत्यू समजतो, तो केवळ बाह्य वस्त्राचा अंत आहे. तुमच्या आत असलेली ती दिव्य ज्योत, जी तुम्हाला जिवंत ठेवते, ती नेहमीच होती आणि नेहमीच राहील. ही खोली अनुभवणे हेच आपल्याला निर्भय आणि आत्मविश्वासू बनवते.
कृष्णाची शिकवण
कृष्ण शिकवतात की मृत्यू शरीराचा असतो, आत्म्याचा नाही. म्हणून आत्म्याचे खरे स्वरूप समजणारी व्यक्ती मृत्यूची भीती आणि अतिशोक यांच्या पलीकडे जाऊ शकते.
संकल्प
मी माझे शाश्वत, अपरिवर्तनीय स्वरूप ओळखतो. बदल आणि मृत्यूच्या भीतीच्या पलीकडे जाऊन मी सत्य समजून घेण्याचा प्रयत्न करतो.
सूचना किंवा अभिप्राय द्या · 2.20