गीता मार्ग · 5.22
क्षणभंगुर सुख
ये हि संस्पर्शजा भोगा दुःखयोनय एव ते। आद्यन्तवन्तः कौन्तेय न तेषु रमते बुधः॥
भगवद्गीता 5.22 चा अर्थ काय?
इंद्रियांच्या बाह्य विषयांशी संपर्कातून मिळणारे सुख शेवटी दुःखाचेच कारण ठरते, कारण ते अस्थायी आहे. शहाणा माणूस त्यात सुख शोधत नाही.
गीता 5.22 दैनंदिन जीवनात कशी अमलात आणावी?
आपण अनेकदा अशा गोष्टींच्या मागे धावतो ज्या आत्ता सुख देतात, पण नंतर पश्चात्ताप देतात. हा श्लोक आपल्याला 'मजा' आणि 'आनंद' यातील फरक समजावतो. खरा आनंद आतून येतो, बाहेरील क्षणिक सुखांतून नाही.
कृष्णाची शिकवण
श्रीकृष्ण सांगतात की जी सुखे सुरू होतात आणि संपून जातात, ती आत्म्याला कधीच तृप्त करू शकत नाहीत.
संकल्प
मी दिखाऊ सुखे सोडून तो आनंद निवडतो जो कधीच संपत नाही.
सूचना किंवा अभिप्राय द्या · 5.22